روسري آبي

 

در روزهاي پاياني سال 85 ، جنبش زنان ايران حوادث تلخ و ناگواري را پشت سر مي گذارد . پنج روز پيش از روز جهاني زن در روز دادگاه پنج تن از فعالان زن ، دوستان و بستگان آنان كه براي دلگرمي و حمايت ايشان ، مقابل دادسراي انقلاب حضوري آرام يافته بودند ( بدون اين كه اين حركت منع قانوني داشته باشد ) ، با خشونت بار ترين واكنش نيروي انتظامي مواجه و 33 نفر بازداشت و زنداني شدند .

اينك پس از گذشت بيش از يك هفته ، سي و يك تن از زنان زنداني اين واقعه آزاد ، اما خانم ها محبوبه عباسقلي زاده و شادي صدر ( كه پيش از اين به عنوان وكيل در دادسرا حضور يافته بود ) همچنان در بند 209 زندان اوين و در شرايط سخت انفرادي بسر مي برند .

ما جمعي از فعالان اجتماعي و فعالان جنبش زنان ايران كه جنبشي صلح جو ، آرامش طلب و ضد خشونت است ، بدينوسيله اعتراض خود را به ادامه خشونت و بازداشت آنان اعلام نموده و خواهان آزادي بدون قيد و شرط آنها مي باشيم .

در روزهاي اخير نيروي انتظامي و امنيتي نه تنها  هيچ پاسخگويي يا اطلاع رساني نسبت به اقدامات خشونت آميز خود نداشته اند بلكه زندانيان را از داشتن كمترين حقوق از جمله حق تلفن و ملاقات با خانواده و ديدار با وكيل محروم كرده اند .

ما امضاء كنندگان اين نامه مراتب نگراني خود را از ادامه بازداشت خانمها شادي صدر و محبوبه عباسقلي زاده اعلام مي داريم و از مسئولين مي خواهيم كه اين دو فعال جنبش زنان را هرچه سريعتر آزاد و به نزد خانواده هاي نگرانشان بازگردانند . 

صبح تو سایت بازتاب خوندم که روزنامه شرق رفع توقیف شد!درست چند هفته پیش بود که  محمد قوچانی از انتشار روزنامه اخبار پس از رفع توقیف شدن خبر داده بود.حالا معلوم نیست که بالاخره روزنامه اخبار منتشر می شه یا روزنامه شرق!

فردا دادگاه فرناز سیفی، منصوره شجاعي است.اين در حالي است كه چند روز پيش و پس از دستگيري ۳۳ تن از فعالان زن مامورين  به خانه اين دو و چند تن ديگر از فعالان وارد شدند.

در حالي كه پنجشنبه شب ژيلا بني يعقوب نيز آزاد شد ولي همچنان شادي صدر و محبوبه عباسقلي زاده در زندان اوين هستند و امروز نيز قاضي حداد قرار بازداشت آنان را صادر كرده است.بنا به گفته فريده غيرت وكيل مدافع اين دو فعال زن معلوم نيست اين دو كي آزاد خواهند شد.اين در حالي است كه كانون وكلا در تلاش براي آزادي اين دو فعال زن است.

امسال ۸ مارس با سال هاي پيش تفاوت داشت.تفاوتش در اين بود كه فعالان جنبش زنان ايران در صدر اخبار بودند و توجه جامعه جهاني به زن ايراني جلب شد.

 

ساعت ۶ صبح بود كه صداي اس ام اس تلفن همراهم خبر از پيغامي خاص داشت.بلافاصله و با اضطراب به پيغام و شخص پيغام دهنده نگاه كردم ديدم ايمان و خبر آزادي بچه ها رو به جز ژيلا بني يعقوب، شادي صدر و محبوبه عباسقلي داده است.هم خوشحال شدم به خاطر آزادي دوستانم و هم ناراحت به خاطر اينكه هنوز سه تن ديگر در زندان هستند.

امروز سايت كانون زنان ايراني نيز از وخامت حال ژيلا بني يعقوب خبر داده است.همچنان اين سه نفر در زندان اوين و در سلول انفرادي به سر مي برند.بچه ها در تلاش براي آزادي اين سه فعال زن هستند.

همزمان با روز جهاني زن معلمان نيز در جلوي مجلس تحصن داشتند.نيروهاي پليس در سراسر ميدان بهارستان و اطراف مجلس مستقر بودند و مردم و تحصن كنندگان را متفرق مي كردند.

برخي از فعالين زن نيز ساعت ۲ در جلوي مجلس تجمع كردند كه بنا به اخبار به دست آمده چهار تن توسط نيروي انتظامي دستگير شدند كه تاييد نيز شده است.

 

امروز چهارشنبه است درست چهار روز از دستگیری بچه ها و بردنشان به بند ۲۰۹ اوین می گذره.ساعات خیلی سختی بر همه ما می گذره.دیشب ۷ تا از بچه ها رو آزاد کردن.

صبح داشتم می رفتم سر کار که تلفنم زنگ زد دیدم خواهر محبوبه است گفت که دیشب یک نصفه شب زنگ زدن که با سند کسب یا فیش حقوق فردا دادسرای انقلاب باشید.من خیلی خوشحال شدم و گفتم خوب امروز هم یک سری از بچه ها آزاد می شن.جواد هم تماس گرفت که به او هم زنگ زدن همینطور به پدر مریم میرزا.

تلاش کردیم که باهاشون تماس بگیریم اما همه تلفن همراها خاموش است و فعلا باید منتظر بمونیم.مونا رفته که ببینه چه خبر.حدود یک ساعت پیش زنگ زد که متاسفانه مریم میرزا و محبوبه امروز آزاد نمی شن و گفتن که هنوز پرونده شون کامل نیست.آسیه هم که معلوم نیست امروز آزاد بشه.فقط می مون دو تا از بچه ها.

پدر سوسن طهماسبی دیشب برگشته و بهش گفتن که سوسن تو اوین.می تونم تصور کنم که از شنیدن این خبر چه حالی شده.

فعلا که شادی صدر و محبوبه عباسقلی زاده و سوسن طهماسبی و شهلا انتصاری و نوشین خراسانی و پروین اردلان و ژیلا بنی یعقوب تکلیفشون معلوم نیست و با خانواده هاشون هم تماس نگرفتن.

نسرین افضلی و مریم حسین خواه رو بردن بند عمومی و حال فاطمه گوارایی،مرجان محمدي(بيماري ام اس)و پروين اردلان مساعد نيست و اعتصاب غذا هم شرايط جسمي آنها رو بدتر كرده.محبوبه هم به لحاظ روحي در شرايط مناسبي نيست.

خيلي غمگينم و دل نگران براي دوستاني كه تنها به دليل خواستن مطالبات قانونيشان در اوين هستند.امسال روز جهاني زن يكي از بدترين تجربيات خودش رو پشت سر مي گذاره و امسال در ياد و خاطره ها خواهد ماند.

بيانيه هماهنگ كننده سازمان ملل در ايران نيز مبني بر دستگيري ۳۳ فعال زن در آستانه روز جهاني زن

هماهنگ كننده مقيم سازمان ملل متحد در ايران حمايت كامل و موافقت خود را با بيانيه اي كه امروز از سوي كميسارياي عالي حقوق بشر سازمان ملل، درباره دستگيري حداقل 31 فعال زن از سوي پليس امنيتي در حين گردهمايي صلح آميز روز 4 مارس 2007 برابر با 13 اسفند 1385 صادر شد، اعلام مي دارد. اين دستگيري ها و رفتار اعمال شده به نگراني هاي جدي دامن مي زند، به ويژه به دليل اينكه اين زنان از حقوق خود در مورد شركت در اجتماعات صلح آميز و آزادي بيان برابر با اصل 27 قانون اساسي ايران، همچنين برابر با كنوانسيون هاي بين المللي كه به وسيله ايران امضا و تصويب شده است استفاده نمودند.

اين موضوع همچنين به اين نگراني دامن مي زند كه دستگيري ها تنها چهار روز پيش از روز بين الملي زن‌(8 مارس برابر با 17اسفند)اتفاق افتاده كه تاكيد آن بر "پايان معافيت از مجازات درباره خشونت عليه زنان و دختران" است.

سال هاي اخير پيشرفت قابل ملاحظه اي در مورد پاره‌اي از مسائل جنسيتي در ايران رخ داده به ويژه درباره حقوق اقتصادي و اجتماعي زنان مانند باسوادي، آموزش و سلامت. با اينجال در مورد حقوق مدني و سياسي هنوز ضعف هايي وجود دارد كه بايد برطرف شوند.پاره‌اي از آنها شامل نابرابري‌هاي جنسيتي در حقوق مدني و خانواده، حضور محدود زنان در پاره‌اي از نهادهاي دولتي مانند مجلس و خشونت مبتني بر جنسيت است.

سازمان ملل در ايران از تلاش‌هاي دولت و جامعه مدني براي رفع اين ضعف‌ها حمايت مي كند.براساس برنامه چهارم توسعه ملي ايران، براي دستيابي به اهداف ملي در اين موارد تلاش‌هاي مشترك دولت و جامعه مدني لازم است و فرصت‌ها بايد به سازمان‌هاي جامعه مدني براي رسيدن به اين اهداف داده شود.

همان گونه بدون CEDAW كه كميسر عالي گفته است ايران ترغيب مي‌شود به كنوانسيون رفع هرگونه تبعيض عليه زنان به كشورهاي عضو در برنامه اقدام OIC بدون هيچ شرطي بپيوندد.

بر اساس توصيه سازمان كنفرانس اسلامي مصوب در دسامبر 2005 در مكه مكرمه است.تا به امروز كنوانسيون رفع هر گونه تبعيض عليه زنان به وسيله 185 كشور از 192 كشور عضو سازمان ملل متحد تصويب شده است.

تيم كشوري ملل متحد در ايران تعهد خود را در راستاي همكاري با دولت ايران و جامعه مدني براي حركت به سوي پيشرفت زنان و حفاظت از حقوق بشر آنان تجديد مي كند.

كنوت استبي هماهنگ كننده مقيم سازمان ملل متحد در جمهوري اسلامي ايران

به اميد آزادي هر چه سريعتر بچه ها.اميدوارم تو پست بعدي خبرهاي بهتري داشته باشم.

دیشب به خانواده های ۱۱ نفر از بچه های دستگیر شده زنگ زدند که امروز صبح با سند برن اوین.اونها هم از صبح اونجا هستند ولی تا الان که دارم می نویسم هیچ خبری از آزادی بچه ها نیست.با جواد منتظری صحبت کردم خیلی گرفته و دل نگران بود.آخه آسیه هیچ تماسی نگرفته با خونه.گفت خونه ام و دست و دلم به کار نمی ره.دو روزه که نرفتم سر کار.

او بهم گفت که بهانه های مختلف آوردن و فعلا بچه ها آزاد نشدن.معلوم نیست که بالاخره آزاد می شن یا نه!همه دل نگرانیم و بی تاب که چه خواهد شد.

دو روز بیشتر به ۸ مارس(روز جهانی زن) نمونده و ۳۳ تن از فعالان زن تو زندان هستند!جای بچه ها خیلی خالی است.آسیه، محبوبه و مريم.مريم روزهاي سه شنبه ميومد پيش ما و كلي با هم حرف مي‌زديم.از همه جا و همه چيز.

ديروز كيهان تو يك مقاله با عنوان كمپيني با ۵۰ امضاء! در مورد كمپين يك ميليون امضاء حرف زده.بايد به نويسنده محترم اين مقاله بگم كه البته آزادي بيان و هر كس مي تونه انتقادات خودش رو نسبت به يك جريان بكنه ولي نه اينكه اونو به سخره بگيره.

دوم اينكه كمپين چيز عجيب و غريبي نيست.تنها با يك گشت ساده تو اينترنت و گوگل مي تونه ببينه كه كمپين در همه دنيا برپا مي شه.

سوم خواستن مطالباتي كه حقوق قانوني است نبايد چندان عجيب به نظر برسه.

چهارم بايد بگم كه خبر دار شدم در نشست هفته گذشته سازمان هاي غيردولتي زنان كرد كه در كردستان عراق برگزار شده در مورد كمپين يك ميليون امضاء صحبت شده و قرار گذاشتن كه آنان نيز كمپين تغيير براي برابري راه اندازي كنند!

پس كمپين يك ميليون امضاء، كمپيني با ۵۰ امضا نيست!